29 września 2020

Dlaczego boimy się bliskości

Po zjeździe "lowenowskim" - szkolenie w Analizie Bioenergetycznej - o bliskości, zależności, sięganiu i przerażeniu:

• Pozwól, abyśmy mogli kochać ciebie i pozwól sobie kochać nas. 

• Jak mogę wziąć wsparcie, poczuć, ze jest ktoś dla mnie? Czy mogę też sama siebie wziąć na ręce, przyjąć siebie taką, jaka jestem i pokochać?



• Uczucie wstydu blokuje relację i atakuje uczucia tęsknoty za bliskością i pragnienie  bycia z innymi.

• Jak być w relacji, ale nie opuszczać siebie? Jak sięgać po kogoś, widzieć, brać, ale pozostawać blisko siebie?

• Co powoduje lęk przed bliskością? Czy to że jej nie dostanę, zostanę odrzucona, czy ze stracę siebie, czy będę przekraczająca, czy ze bliskość mogę utracić?

• Zawiść jest atakiem na dobro, które widzimy u drugiej osoby. Jeżeli osoba dzieli się niechętnie, warunkuje dawanie, skąpi, pokazuje swoją przewagę, wówczas obdarowany czuje się gorszy i zależny.

• Uczucie zawiści jest bardzo trudne do uznania w sobie, podobnie jak wdzięczność, która może oznaczać dla nas bycie zależnym. 

• Żeby niezależeć trzeba się pogodzić, prawdziwie nakarmić i nasycić zależnością.

• W odróżnieniu od postawy przeciwzaleznosciowej czy symbiotycznej, w autonomii jest miejsce na sięganie, potrzebowanie, na bycie zależnym i niezależnym jednocześnie.

• Mogę zobaczyć siebie na nowo w relacjach z moją ambiwalencją uczuć, z pragnieniem i lękiem, z potrzebą bliskości i przerażeniem.

• Gdy dopuszczam wszystkie uczucia, gdy pokazuję siebie prawdziwą z niepewnością, lękiem, smutkiem, agresywnością, wówczas jestem osobą pełną, wielowymiarową, a nie płaską i zamaskowaną.

• Mogę uznać swoje zasoby i swoje ograniczenia, jest i to i to, mogę je integrować. Mogę korzystać ze swoich zasobów w nowy sposób, aby nie utykać w swojej historii i w cierpieniu.

• Gdy aktywizuje się moje superego, gdy patrzę na siebie srogimi oczami, to przestaję czuć siebie, usztywniam się, kontroluję, nie jestem spontaniczna, naturalna ani prawdziwa.

• W relacjach z innymi łatwo nam widzieć to, czego sami nie mamy. A przecież my tez mamy coś dobrego, co często widzą w nas inni.

• Projekcja to poczęstowanie innych tym, co dla nas jest niewygodne i zagrażające. Projekcja to skarbnica informacji o naszych przeszłych relacjach.

• Czy jak się rozstajemy i żegnamy, to może zostać dobro, którego razem doświadczylismy? 

Z wdzięcznością (no, może też trochę z zawiścią ;-) za całą naszą Lowenowską Rodzinę

Ewa Kaian Kochanowska

16 kwietnia 2020

Czas kryzysu jest czasem odkrywania

Polecamy ciekawy tekst Willema Kuykena, profesora nauk psychologicznych i uważności na Uniwersytecie Oksford oraz dyrektora Oxford Mindfulness Centre.

Obecny czas kryzysu jest czasem odkrywania, uczenia się, poznawania tego, co się dzieje i jak możemy dostosować do nowych realiów. Być może to jest najważniejsze globalne wyzwanie naszego pokolenia. Oprócz szkodliwego wpływu na zdrowie koronawirus wywołuje także inny rodzaj spustoszenia - dla naszego samopoczucia. Pokazuje nam naszą wrażliwość, kruchość naszego zdrowia, iluzję bezpieczeństwa zawodowego i finansowego, złudność naszych planów, brak wolności podróżowania i zmianę naszych codziennych nawyków i przyzwyczajeń. Jesteśmy totalnie zdezorientowani, a także pełni niepewności, lęku, martwienia się.
Pojawiają się niepokojące pytania: „Jak mogę zrozumieć tę sytuację?” „Jak mogę się w tym odnaleźć?” „Jak mogę zadbać o siebie i moich bliskich?” „Czy wszystko będzie dobrze?”



Co nam może pomóc zrozumieć nowe nieznane położenie i zapewnić poczucie odnalezienia się w tej sytuacji. Oto cztery fundamenty, które mogą pomóc.

1. Świadome kierowanie uwagi.
W czasie kryzysu naturalnie skupiamy się na wszystkich zagrożeniach wokół nas. Kakofonia wiadomości i opinii domaga się naszego zainteresowania, a dzięki wiadomościom 24/7 nasze skupienie prawie w ogóle nie jest możliwe. Możemy jednak wybierać na co skierujemy naszą uwagę, na przykład czytać wiadomości tylko raz dziennie, poświęcić więcej czasu na codzienne zwykłe przyjemności swoje i swoich bliskich, albo zaangażować się w pomoc na rzecz sąsiadów lub innych osób potrzebujących. Oczywiście niepokojące myśli będą się pojawiać, ale dzięki świadomości mamy wybór czy będziemy się martwić, czy przekierujemy uwagę na coś pozytywnego. Jest wiele tradycji kontemplacyjnych, które rozwinęły sposoby utrzymywania i skupiania uwagi. Obejmują one cichą kontemplację, modlitwę i praktyki uważności. Taka praktyka nie jest łatwa, ale badania wskazują, że wzmacniają one dobre samopoczucie.

2. Zmiana stosunku do zagrożenia.
Zauważmy, w jaki sposób odnosimy się do tego, co dzieje się wokół nas. Większość ludzi w chwili trudności jest przyzwyczajona do natychmiastowego szukania rozwiązania problemu. Wiele problemów nie da się w rzeczywistości rozwiązać. Mamy niezwykłą łatwość do planowania przyszłości i rozpamiętywania przeszłości. Ale teraz to może wywołać jeszcze większy niepokój.
Jeśli pozwolimy, aby nasz umysł rozpaczliwie szukał rozwiązań, nietrudno wyobrazić sobie kolejne katastrofy. Na szczęście mamy dostęp do innego sposobu bycia, który polega na celowym utrzymywaniu umysłu w „świadomości chwili obecnej” z życzliwością, troską i poczuciem równowagi, a także współczuciem dla siebie w tym stanie umysłu „nie wiem”.

3. Myśli, słowa i działania kształtują to, ja widzimy świat.
Większość tradycji kontemplacyjnych i wiele gałęzi psychologii uczy, że nasze słowa i działania mają realne konsekwencje. Dzięki praktyce uczymy się kierować naszymi wartościami i etykę podążając przez meandry życia. Jeśli przez cały dzień czytamy złe wiadomości, będziemy się martwić i myśleć negatywnie. Jeśli będziemy traktować poważnie warunki utrzymywania izolacji, będzie to akt troski i hojności, który chroni nas i otaczających ludzi.

4. Dbanie o siebie i dbanie o innych.
Dbajmy o zdrowie psychiczne i fizyczne przez dobry sen, zdrową dietę, ćwiczenia, pozytywne relacje społeczne i robienie rzeczy, które dają nam satysfakcję. Róbmy to w ten sam sposób, w jaki trenujemy sport lub gramy na instrumencie muzycznym, aby stać się bardziej biegłym, możemy ćwiczyć robienie tego, co wspiera nasze zdrowie psychiczne.

link do całego artykułu w języku angielskim:

https://www.opendemocracy.net/en/transformation/waking-time-corona-four-insights-psychology/?fbclid=IwAR01vtonZ_6XCTdhbkuRpNDISvFK6pZm7hQo8pgiMhmVYxLm2QwbZoxtu8U


8 kwietnia 2020

Zdrowe zielone proteiny


 „Lekarz przyszłości nie będzie leczył ludzi za pomocą leków, ale będzie raczej zapobiegał chorobom używając właściwej diety.” Thomas Edison

Zdrowe zielone proteiny autorstwa Therese Elgquist to nie tylko wizualnie przyciągająca oko książka kucharska z wegańskimi przepisami, ale przede wszystkim kompendium wiedzy na temat występowania białek i innych substancji odżywczych w świecie roślinnym. 
Jeśli jesteś osobą która chciałaby z różnych względów spróbować diety roślinnej, z pomocą tej książki z pewnością zrobisz to w sposób bezpieczny -  autorka tłumaczy w jaki sposób obliczyć swoje zapotrzebowanie na białko (tzw. wskaźnik RDI) i w jaki sposób, żywiąc się wyłącznie roślinami możemy zapewnić sobie wystarczającą ilość wszystkich potrzebnych składników odżywczych w diecie. 
Część kulinarna książki dzieli się na przepisy na roślinne śniadania, lunche i kolacje, oraz przekąski. Większość przepisów jest naprawdę przystępna i nie wymaga posiadania wyszukanych składników, jednocześnie są to często zaskakujące połączenia smaków, które warto wypróbować nie tylko z uwagi na ich właściwości zdrowotne ale także jako urozmaicenie diety w tym czasie, kiedy nie możemy swobodnie wyjść z domu i spróbować niecodziennych dla nas smaków w restauracjach. Każdy przepis opatrzony jest ładnymi fotografiami które pobudzą nie tylko wyobraźnię ale i kubki smakowe 😉. Dla wielbicieli słodyczy znajdą się także przepisy na proste, zdrowe słodkie przekąski umilające dzień. Z pewnością każdy znajdzie wśród tych przepisów coś dla siebie, a nasze organizmy też na tym skorzystają.
Ponadto z książki dowiadujemy się także jak przygotować poszczególne rośliny, by ułatwić organizmowi proces ich trawienia. Czy wiedzieliście, że kilkugodzinne namaczanie jest przydatne nie tylko kiedy przygotowujemy rośliny strączkowe do spożycia (soczewica, ciecierzyca, groch) ale także wszelkie orzechy, ziarna i niektóre rośliny zbożowe (quinoa, migdały, pestki dyni, słonecznika, a nawet sezam!). Proces ten z pewnością pomoże nam utrzymać zdrową florę bakteryjną jelit – której stan, jak wiemy ma bezpośredni wpływ na nasze samopoczucie i nastrój. 
Zwłaszcza w czasach, kiedy zmagamy się z wieloma stresorami, warto zadbać o siebie również od środka i  dać organizmowi odpocząć od wysoce przetworzonej żywności na rzecz zdrowej, lekkiej i poprawiającej stan ducha diety roślinnej - która, jak dowiadujemy się z lektury tej książki, niczym nie ustępuje diecie mięsnej, jeśli chodzi o zapewnianie organizmowi niezbędnych mikro i makroelementów.
Dbajmy o siebie teraz szczególnie, włączając w to wszelkie zmysły!



30 marca 2020

Joga relaksacyjna - Mindful joga dla wszystkich



Zapraszam serdecznie do wspólnej praktyki ❤️🙏

Joga relaksacyjna (mindful joga) dla każdego - savasana i mindfulness - pełne doświadczanie ciała i umysłu, bez kontrolowania, bez osiągania, tylko odczuwanie tego, co właśnie jest, z otwartością, z przyjazną obserwacją, życzliwością i współczuciem dla siebie.

Szczególnie ważne w tym czasie wzmożonego niepokoju i lęku. Nie martwym się na zapas. Dbajmy o siebie i najbliższych najlepiej jak to jest możliwe.

Serdecznie pozdrawiam i życzę dużo spokoju w pełni naszego przeżywania 😘😍

31 stycznia 2020

Psychoterapia przez ciało wg Alexandra Lowena

Refleksje po zjeździe szkoleniowym z psychoterapii przez ciało, czyli Analizy Bioenergetycznej Alexandra Lowena, czyli odkrywania siebie poprzez odczuwanie:



- [ ] Bioenergetyka to nie ćwiczenia fizyczne, to analiza, to połączenie, to budowanie bezpiecznej relacji. Ćwiczenia czy dotyk mogą tylko pomóc w tworzeniu tej relacji, ale nie są kluczowe.
- [ ] Ciało wie więcej niż głowa. Słuchaj i podążaj za ciałem.
- [ ] Gdy ciało jest cały czas w gotowości, w napięciu i nie może się rozluźnić, to najczęściej jest to związane z historią, z przeszłością.
- [ ] Codziennie zdejmij skarpetki, idź na trawę i poczuj, że stoisz. W uziemieniu poczuj siebie, posłuchaj swojego wewnętrznego głosu, czego ja dzisiaj naprawdę potrzebuję - może się rozciągnąć, może potrzymać głowę, może sięgnąć po kogoś...
- [ ] Gdy usta są otwarte, rozluźnione, maska opada.
- [ ] Kiedy za kimś tęsknię, mogę po prostu do niego zadzwonić i to powiedzieć. Mogę się uczyć innych zachowań niż dotychczasowe.
- [ ] Gdy jesteśmy bardzo surowi i sztywni w swoich zasadach, to może oznaczać że trudno nam samym stawiać zdrowe granice, że czasami są one nieadekwatne do naszych prawdziwych potrzeb, zbyt ciasne lub zbyt otwarte.
- [ ] Nie staraj się być korekt, bądź prawdziwa, pokazuj siebie jaka jesteś naprawdę. Inaczej to jest pułapka - widzenie błędu na zewnątrz.
- [ ] Zobacz siebie w ambiwalencji, że potrzebujesz a nie umiesz sięgnąć. Zauważ, że to może być pewien schemat w twoim życiu. Przyjmij życzliwie siebie w tej trudności.
- [ ] Dzięki wibracjom ciało ożywa i rozszczelnia się i nieświadomość może się ujawnić (więc zwracaj uwagę na sny).
- [ ] Rola w grupie to często odtworzenie roli z domu rodzinnego, powielanie schematu, tego, co znamy, ale co często nam nie służy. Rozwojowo i korektywnie możemy się temu przyglądać i zmieniać, tak żeby to było dla nas bardziej korzystne.
- [ ] Gdy w czasie sesji proces pierwotny się już dzieje, nie trzeba go zatrzymywać poprzez mówienie. Słowa wychodzą z myślenia, z głowy, a nie z ciała.
- [ ] Im bardziej nie chcemy pamiętać historii ze swojego dzieciństwa, tym bardziej nas one wciągają. Chcemy to integrować, uczyć się szacunku do siebie, mimo tego, co nam się przydarzyło. Uszanować swoją historię. Stworzyć przestrzeń dla dziecka, które teraz chce być zobaczone w swoim cierpieniu. Jesteśmy w tym procesie jednocześnie dzieckiem i dorosłym.
- [ ] My sami jesteśmy najbardziej surowymi sędziami dla siebie.
- [ ] Kiedy akceptujemy swój lęk, zaczynamy mięknąć i roztapiać się, wracamy do siebie prawdziwego i jesteśmy naturalni i swobodni. I wtedy inni obok nas też mogą być prawdziwi i swobodni.
- [ ] Już wiem, że jestem dobra. Jeszcze tylko czasem tracę z tym kontakt.
- [ ] Nie jestem sama, jestem z innymi. Nie jesteśmy oddzieleni, jesteśmy razem. Jestem częścią wielkiej pulsującej żywej całości. To mi daje spokój i radość. ❤️

Ewa Kaian Kochanowska

27 listopada 2019

Zmień swój umysł, by zmienić swoje ciało

Dzięki tej lekturze możesz nie tylko nauczyć się jak wyznaczać cele zgodne z własnymi wartościami, ale także wprowadzać uważność do swojego codziennego funkcjonowania, zwiększyć samokontrolę i zmienić szkodliwe nawyki, rozwijając trwałą motywację w dążeniu do wyznaczonych przez siebie celów.



Książka „Pożegnaj wagę” autorstwa słynnego Russa Harrisa oraz Anny Bailey i Josepha Ciarrochi, będąca zbiorem uważnych praktyk i ćwiczeń, jest pomocna nie tylko dla tych, którzy pragną zrzucić kilka kilogramów. Jest też drogowskazem dla tych, którzy chcieliby nauczyć się podejmować bardziej świadome decyzje. Jej warsztatowa formuła, obfita w samoopisowe metody pracy (testy, tabele) umożliwia zauważenie, w jakich procesach czy schematach myślowych tkwi źródło “problemów” z wagą. Istotą tej praktyki jest akceptacja siebie samego, swoich możliwości oraz świadome zaangażowanie się w dokonywane wybory, które mają wpływ na to, jak czuje się nasze ciało i my w nim.
Bardzo istotną umiejętnością w odzyskiwaniu kontroli nad swoją wagą jest  odróżnianie prawdziwego, fizjologicznego głodu od głodu powodowanego przeróżnymi psychologicznymi mechanizmami. Zapewne większość z nas doświadczyła osobiście wielu sytuacji w życiu codziennym, w których potraktowaliśmy jedzenie jako antidotum na nudę, napięcie czy stres, bądź z oszczędności czasu wpychaliśmy w siebie bezrefleksyjnie wątpliwej jakości posiłki typu fast food. Takie działania z łatwością i w zawrotnym tempie doprowadzić mogą do przybrania na wadze. Jeden z rozdziałów został w całości poświęcony identyfikowaniu indywidualnych wzorców jedzenia z powodów innych niż głód oraz odkrywaniu zdrowszych zwyczajów zaspokajających takie potrzeby.
Terapia akceptacji i zaangażowania (Acceptance and Commitment Therapy, „ACT” z języka angielskiego znaczy “działaj”) to metoda psychoterapii bazująca na mindfulness, opierająca się na pełnym zaangażowaniu się we własne życie i uważnym podejmowaniu decyzji.
Niewątpliwą zaletą tej książki, zwłaszcza dla osób, które po raz pierwszy spotykają się z terminem ACT, są dziesiątki przykładów “z życia wziętych” od osób stosujących tę technikę z powodzeniem, w rezultacie ciesząc się nie tylko upragnioną wagą, ale również zdrowiem i satysfakcją z życia i podejmowanych w nim działań. W odróżnieniu od setek poradników dotyczących obniżenia wagi, w książce nie znajdziemy wytycznych dotyczących tego co i w jakich ilościach jeść, by chudnąć. Uzyskujemy tylko wskazówki dotyczące prawidłowych proporcji produktów, które zjadamy, zgodne z piramidą żywieniową.
Podsumowując, polecamy powyższą pozycję osobom chcącym popracować nad świadomym wyznaczaniem celów nie tylko związanych z utratą wagi, ale także chcącym wykorzystać mindfulness w bardzo praktyczny sposób, dbając o swoje zdrowie i jakość życia.
Katarzyna Miszczuk

15 października 2019

Praktyka chłonięcia dobra wg Ricka Hansona

Programowanie się na szczęście: praktyka chłonięcia dobra.


“Czasem wyczarowanie dobrego dnia wymaga jedynie drobnej zmiany w jego odbiorze.”
Louise L. Hay

Uważne chłonięcie dobra to praktyka opisana przez neuropsychologa Ricka Hansona w książce “Szczęśliwy mózg”. Jest to świetnie napisana pozycja bogata w metafory pomagające czytelnikom zrozumieć bardzo istotne i nierzadko skomplikowane procesy zachodzące w mózgu na poziomie komórkowym, które odpowiedzialne są za to że myślimy, czujemy i zachowujemy się w ten, a nie inny sposób.
“Wykorzystaj odkrycia neuropsychologii, by zmienić swoje życie” czytamy w podtytule. Brzmi skomplikowanie? Nic bardziej mylnego. Dr Hanson zaprasza czytelników do wprowadzenia drobnych zmian w codziennym życiu, które mogą w znaczny sposób wzmocnić nasze poczucie wartości, komfortu i pewności siebie. Dzieje się to za pomocą przekształcania codziennych ulotnych wrażeń w trwałe, pozytywne ślady neuronalne.



Zatem na czym polega magia tej prostej metody?
Zapewne wielu ludzi przywykło do myślenia, że jeśli cokolwiek chce się w życiu zmienić, trzeba na to porządnie zapracować. Otóż badania cytowane w książce wskazują, że mózg człowieka jest na tyle plastyczny, iż wprowadzenie drobnych nawet zmian w naszym funkcjonowaniu umożliwia mu wprowadzenie stałych pozytywnych zmian w jego neurostrukturze. Budowanie trwałych struktur w układzie nerwowym jest wzmacniane przez świadome doświadczanie.
Metaforą reflektora i odkurzacza Rick Hanson wyjaśnia: twoja uwaga oświetla to, na czym jest skupiona, następnie zasysa to do twojej pamięci. Masz prawo wybrać, jakie treści pochłania: pozytywne, kultywując poczucie szczęścia i wzmacniając odporność psychiczną, czy negatywne, blokujące twoje doświadczanie szczęścia. Słowem kluczowym dla tego procesu jest systematyczność. Brzmi ona “groźnie” kiedy chodzi o systematyczne wstawanie o 5 rano by mieć godzinę ekstra przed pójściem do pracy na trening czy medytację. Jednakże chłonięcie dobra to tylko “celowe uwewnętrznianie pozytywnych doświadczeń w pamięci utajonej”, a dokonujemy tego w trzech prostych krokach:

  1. Zbieraj pozytywne doświadczenia
  2. Wzbogacaj je
  3. Absorbuj je

Krok pierwszy polega na zauważaniu pozytywnych doświadczeń w swoim otoczeniu np. przyjemne doznania smakowe przy ulubionym posiłku, poczucie słońca ogrzewającego ciało, poczucie bliskości z drugą osobą, uczucie spełnienia po wykonanym zadaniu. Pozwól sobie poczuć emocje z tym związane.
Krok drugi zachęca do pozostania z pozytywnym doświadczeniem kilka sekund, bądź dłużej. Postaraj się odczuwać w ciele uczucia płynące z twojego doświadczenia, otwórz się na nie i  ciesz się nimi, pozwól by przybrały na sile.
Absorbując doświadczenie poczuj jak w ciebie wsiąka, niech osadzi się w twoim umyśle i ciele. Możesz zwizualizować sobie je jako skarb, który chowasz w swoim sercu. Traktuj je jako swój wewnętrzny zasób, który możesz wszędzie ze sobą zabrać.

Chłonięcie dobra nie jest pozytywnym myśleniem! Ta praktyka nie wyklucza uważnego doświadczania emocji trudnych, jak samotności, stresu czy smutku. Wypieranie ich również nie jest jej celem. Chłonąc dobro jedynie ułatwiamy umysłowi dostęp do pozytywnych doświadczeń, tworząc z nich trwałe ślady pamięciowe i pielęgnując je, jednocześnie pozostając otwartymi na wszystko co nas otacza, wykazując się zrozumieniem dla siebie samych i otoczenia. Myślenie negatywne także jest potrzebne i nie jest przypadkowe, rozwinęło się w mózgu człowieka miliony lat temu, kiedy proces ewolucji wymagał od naszych przodków szczególnej uważności na zagrożenia, by zapewnić przetrwanie sobie i bliskim. To negatywne nastawienie jest w nas obecne, choć żyjemy już w zupełnie innych realiach. Dlatego tak ważne jest dla nas kultywowanie pozytywnych postaw, by nie dać się całkowicie pochłonąć jedynie poszukiwaniu niebezpieczeństwa. Dziś możemy inaczej skupiać uwagę. Nie czyhają na nas lwy i tygrysy, a świat jest pełen piękna, które koi zestresowane pędem życia dusze. Uwewnętrzniajmy je!

Katarzyna Miszczuk